close
تبلیغات در اینترنت
شب شعر بسیج آذرماه 96

سایت ادبی شهید رابع استهبان
باپیوستن به این سایت، دفتری از آثار ادبی برای خود بازکنید و از آثار دیگر فرهیختگان استفاده کنید.
ورودی انجمن
عضویتِ سایت، انجمن،کانال




شبهای شعر استهبان



سال 1395
-----------****------------



---------***----------


-----------****------------
سال
1394
-----------****------------
سال
1395
-----------****------------

سال
1396
-----------****------------

--------****-------

-----------****------------
برای ورود به انجمن
کلیک کنید
گردهمایی شاعرانه

شنبه شبها

بوستان جمالی 9:30 شب


ما قالَ فینا قائِلُ بَیْتَ شِعْرٍ حَتّی یُؤَیِّدَ بِرُوحِ الْقُدُسِ.
هیچ شاعر ی در حق ما شعر نگفت مگر اینکه با روح قدسی تایید و یاری شد.
(وسایل الشیعه ، ج 1 ص 467)

شعر را مقصود اگر آدم گری ست
شاعری هم مسند پیغمبری ست
"اقبال لاهوری"

استفاده از اشعار باذکر صلوات ودرج منبع آزاد است ؛ بانقد اشعار و پیشنهادهای سازنده در اجر معنوی شریک باشید.


-----------****------------

آموزش وزن به زبان ساده:


-----------****------------

توجه!
با دوبار کلیک برروی هر واژه ای در این سایت معنی آن را دریافت کنید.
شاعران استهبانی

زنده یاد استاد محمد خلیل مذنب  متخلص به جمالی درسال ۱۳۱۰ در شهر استهبان از دیار شاعر خیز فارس دیده به جهان گشود. در سن جوانی به شیراز مهاجرت کرد و در آنجا سکنی گزید و با شاعران بزرگی از خطه فارس از جمله نصراله مردانی و احد ده بزرگی و دیگر شاعران و ادیبان گشور آشنا شد.






آقای «علی حکمت» شاعر استهبانی متولد 1324 و بازنشسته فرهنگی و ساکن تهران است. ایشان شاعر استهبانی است که بعد از مرحوم استاد جمالی توفیق یافته به محضر مقام معظم رهبری برسد و شعر خوانی کند.

حسین گلچین

متولد 1352 شهرستان استهبان فارس، ساکن مازندران

  کارشناس ارشد زبان و ادبیات فارسی

مؤلف کتاب های :

مجموعه رباعی«یک چای برای آدم برفی»- نشر فصل پنجم-1389- چاپ دوم

مجموعه رباعی«دام بادام»- نشر هنررسانهه اردی بهشت-1389

مجموعه چارابند«شب بخیر زندگی!»- نشر پارسی سرا-1394

مجموعه شعر طنز«خ!»- نشر پارسی سرا-1394

نويسندگان
نظر سنجی
این سایت از دیدگاه شما...؟






لینک دوستان

آخرین مطالب ارسال شده
جستجو

آخرین ارسال های انمن
عنوان ارسالهای جدید انجمن پاسخ بازدید توسط
اشعار محرّم و صفر 3 426 mahdavi
عاشورا، کربلا 0 6 mahdavi
هفده شهریور 0 5 mahdavi



صبروقرار و روح و روانش شهید شد
فرزندنه ،که نام ونشانش شهید شد
ازاو پسر نه،کل جهانش شهید شد
وقتی پدر شنید جوانش شهید شد

اشکی چکاند و گوشه ی چشمی به ماه کرد

یکباره غم به سمت نگاهش نشانه شد
اشک ازدرون حلقه ی چشمش روانه شد
اورا که دید بغض دلش جاودانه شد
دریای اشک های پدر بیکرانه شد

درهم شکست ومرثیه را روبه راه کرد

حجمش زیاد بود اگر چه ( نمی )گریست
غم بر دلش نشست وخدایا دمی گریست
یعنی نشست وبهر شهیدش کمی گریست
یکدم ولی به قاعده ی عالمی گریست

بی اختیار رخت تنش را سیاه کرد

اندوه ودرد ورنج وغمش بی کران شده
بعداز شهادت پسرش مهربان شده
دلخوش به یک پلاک وکمی استخوان شده
حالا پدر خمیده شده،ناتوان شده

از بس که در فراق پسر اشک وآه کرد

(نادر  دوربین )
رستگار مند
انجمن شهید رابع
استهبان



شعرخوانی محلی تهاجم فرهنگی آقای علی اکبر شجعان

(به لهجه محلی استهبانی)


باسمه تعالی


جَوونِ عزيز حَواسُت هَه يا نه ؟
با اجازه از خدا و شهدا
من ماخام قصّه بِگَم ای رفقا
یَه دَدَه و کاکا بودن تو شهرِ ما
دور از جُونُوتُو هم سنِّ شما
زیرِ سَیَ یَی پدر و مادروُشُو
داش قشنگ شکل می گرفت باوَرُشُو
وَختی جنگ شد دوتّاشُو بچّه بودَن
بَ کُو می کَردَن اَ لَو باغچه بودن
دشمن اومد که باما جنگ بُکنه
عرصه بر ملت ما تنگ بکنه
شهرای ما همه بمبارون کرد
دامنِ علقمه لَو کارون کرد
موشکای گُتِّ 12 متری
حتی انداخت تو کوچه 6 متری
همه دولتا یارش بودن
اَ هَمَی جا کَس و کارُش بودَن
پول و سرباز و سپاهُش دادَن
موشک و بمب و سلاحُش دادن
کارخونای ما همه بمبارون کرد
کشور ما را در و داغون کرد
هدفُش نابودی دین بود و خدا
او ماخاس ما از امام بیشیم جدا
جَوُونا جنگیدن و جون دادن
و بری دین خدا خون دادن
با فداکاری و جانبازی و جنگ
سرِ صدامِ زبون کوفتنِ سنگ
اِی جوونای گُلِ با غیرت
برده بودن همه را در حیرت
با چه عشقی ـ با چه شوری ـ به خدا
جونِ دشمن را اُوُردَن اَ بالا
اگر چه تو خاک و خون غلطیدن
سفت و سخت وَیسیدَن و جنگیدن
هشت سال جنگ که بردن بَچّا
دخل صدام اُ وُردَن بچا
دشمنِ اصلی ما آمریکا بود
خودِ صدام شُلِ بی کا بود
او فقط نوکری آمریکا کرد
مشتی عَرعَر بَرَی یَه من کا کرد
*****
چون که بی عرضگی او ثا بت شد،
و پُرَی عَرَّه داد و ساکت شد،
آمریکا پُشت از او خالی کرد
مثل شاه خُودُمو ساقط شد
*****
از تو خاک ما حضورش گم کرد
رفت پی کارش و گورش گم کرد
آمریکا دید کز آغاز قیام
هرجوونی شده سرباز امام
هرچقد ضربه که از ما خورده
از شما خیل جوونها خورده
هرکجایی که اَ بُن بَس رسیده
غیرت جَوون ایرا نی دیده
دیده غیرت جُزوِ فرهنگ ما هه
وکُولَه ی دادن مایه ننگ ما هه
هر جَوون برای میهن می میره
زیر بارِ زورِ دشمن نمیره
دیده ایران دِژِ مُستَحکَمیَه
جَووناش هرکدومش یَی یَلی هه
دید اگر خاس که با ما جنگ بکنه
باید از جبهه ی فرهنگ بکنه
آغا ! اِی شد که نِشِس نقشه کشید
اَ هَمی حَملهِ فرهنگی رسید
اَ تُو روزنامه ـ مجله ـ تو کتاب
هی کشید عکسَ زنای بی حجاب
عدّه ای اُزگَلِ بیگانه پرست
شدن نوکراِی دشمنِ پست
از او هی نقشه از ا ینها اجرا
از او هی فتنه از اینها بَلوا
شد بری او همه جا جولانگاه
چه اَ تو مدرسه چه دانشگاه
هدفِ حمله ، جوونای ایران
که بسیجی نَشَن و با ایمان
خواست ایران بِشَه از مرد تهی
اُ جووناش همه از درد تهی
برد یک عدّه به دامِ دَم و دود
پای سیخ و سنگ همه را کرد خمود
آخوری کرد به پا از فحشا
سَرِ یی عِدَّه ای را داد اونجا
تو اِی آخور هَمهِ آشغالی بود
عکسایِ سکسی و فیلمای هالیوود
سی دیِ مبتذل و موسیقیِ جاز
پای ماهواره و شبهایِ دراز
جَوونَم که شُد زن ومرد نَدَرَه
اُ فساد زخمی هَه که درد ندره
زنی هم که بند و باری نداره
اَ تو تورِ آدمایِ خلافکاره
او دَدَه و کاکای که گفتم اول
هم بزرگ شدن و هم خوش هیکل
مثل جوجه پِرِناسک هی پریدن
اَ سَرِ سفره دشمن چریدن
راشو کم کم تو محافل وا شد
پاهاشو تو راه با طل وا شد
فرمونِ ننه و بوآشو نشدن
رَهروِ را شهداشو نشدن
خودوشو اَ دَسِّ شیطون دادند
دل اَ سیگار و اَ قیلون دادند
یَی پُرَی تنبکو میوَی خریدن
هِی گذاشتنِ اَ رُو قیلون کشیدن
اوّلش نِشِسَّنِ پای ویدئو
فیلم گذاشتنِ اَ رو اِی خراب شُدَو
فیلمایِ مبتذل و مستهجن
هِی نگاه کردن و پاشِ خَو رفتن
کاراشو هی که بد و بدتر شد
از خدا فاصله شو بیشتر شد
دخترو راه خودش کرد جدا
پاش گذاشتِ اَ رُو خونِ شهدا

چادر انداخت تو خونه، مانتویی شد
سر راه جوونا آفتویی شد
متخصص شد اَ تو کار خودش
پسرا کشند ا دنبال خودش
سر مشتی جَوون از راه دَر بَرد
آبروی پدر و مادر بُرد
اَ سَرُش کرد تِریشَی روسری
رفت تو خیابونا ولو گری
از جلو، یی فکلی بیرون داشت
شده بود لیلی و صد مجنون داشت
روز یَی من کِرِم و لاک و ماتیک
مُشتِ خود تا که بمونه شیک و پیک
اَ تو آرایشِ خود کم نگذشت
دیگه سنگ از پسِ هرچی وَردُشت
تا دلِ هرچی جوون هَس ببره
تا یکی خر بِشَت و اُش بخره
هرروزی یکی اَ دنبالش بود
معصیت افضل اعمالش بود
عاقبت عاشق خر پیدا کرد
هرروز یک دوس پسر پیدا کرد
تلفن داد و گرفت از اِی و او
یَی گرفتاری دُرُس کرد که نگو
آخِرُش هم اَ تو یی باندِ فساد
آبرو طایِفَشو رفت اَ باد
کاکا هم مثِّ دَدَو فاسق شد
او خو شد معشوقه اِی عاشق شد
اِی جوون ـ اِی پسر خوش هیکل
اُفتیدِ پایِ رفیقای نا اهل
او هم از راهِ خدا بیرون رفت
بی هویّت شد و با شیطون رفت
اول اَلاّهِ طلا گردن کرد
اولین همراهی با دشمن کرد
بعد ا او شد زنجیر درشت
که مث اَوسَر اَ گردن بگذُشت
یَی پُرَی فرق زد و روغن زدِ موش
گیس دُرُس کرد و تومویی زدِ توش
ریش خو نه یَی خطِ باریکی گذُشت
مثل زنها زیر ابروش وَردُشت
ریش گذاشتِ رو کچه بعضی اوقات
مِثِ بز پرفسور حیوانات
عینکِ زشتی گذُشتِ چِنگِ دماغ
زد کراواتی مِثِ دُمبِ اُلاغ
با شقیقه توله ماری باریک
گَی بی گَی بَسّی زد پای پیک نیک
دیگه شد مشتری ماری و بنگ
شد بَری قوم و خویشاش مایه ننگ
کرد پا شلوارای تنگ و توروس
یی موبایلی و بفرماین بولوتوث
پُر کند موبایلش از عکسای سکس
بُخورَه قُرصِ روانگردونِ اِکس
تُو کَل و کوچا با یَی کلّه منگ
وقتی که را میره عین خرچنگ
تو خیابونا بشه آواره
بِفته دنبال زنای بیچاره
دیگه نه شغل و نه غیرت نه نماز
تیپ دُرُس کُنَه بِشَه دخترباز
تو خیابون بِشَه اون عاشقِ خر
عاشقِ یَی کَسی از خود بدتر
اَگَرَم نداشت اِیطَو توفیقی
بِرَه مُعتاد بِشه و تزریقی
مِثِ میمون بِرَه قولی چیشاش
تُف و لَعنُش بُکُنن قوم و خویشاش
اُ قاچاقچیای خبیث و ناپاک
فَضله سگ بِدُنش جی تریاک
هرچی هرجا بیبینه وَربُدُره
تا بُوتونه رُوزُشِ شَو بُکُنه
تو عروسی بخوره پیتی عرق
اَ تو مستراب بِره با زرورق
کیف بشه ـ گَرد بکشه ـ تا بشه توپ
یَی روزَم خاموش بشه با سنکوپ
جَوونِ عزیز حَواسُت هَه یا نه ؟
دوسای بد اَ سُراغُت نَیانه
هرکه معتاد شد و بیچاره
قدم اَوّلُش از سیگاره
نکنه اهلِ دَم و دود بیشی
زبونُم لال زودی نابود بیشی
دوسِ خوب اهلِ بهشتُت میکنه
دوسِ بد سیگارِ تو مُشتُت میکنه
نکنه بیشینی پای ماهواره
خود و طَیفه ت بکنی بیچاره
نکنه اَ تو گناه پیر بیشی ی
مِثِ مُعتادا زمین گیر بیشی ی
میدونی؟ اِی جَوونی اَمونَته
دشمنِ تو جبهه نیس درِ خونَته
جایی که باید عبادت بکنی
حیف نیس با اِی و او چت بکنی
حیف نیس جای پلاکِ شهدا
بندازی گردنُت اَلاّهِ طلا
حیف نیس که 24 سات جَوون
لاااش بِفتی اَ جِلَو تلویزیون
جَوونی دُرّیَ که بی عَوَضَه
روزگار چیشُت میپا تَز میدُزَه
اگه مُحکم تو بِچَسبی اَ نماز
نمیشه شیطون بَرَت مسئله ساز
آمریکا کینهِ تو تو دِلُشه
حالا فهمیده کجا مشکلُشه
اگه باج دادی اَ اِی روباه لنگ
نه هویت دری و نه فرهنگ

علی اکبر شجعان

(اِعراب گذاری:مهدوی)




بسيجي

به هـر جـا مرد ميداني بسيجــي              
تو رهـــپوي شهيــداني بسـيجي

كجا گـردم پـي يك نقشه ي گنج              
تو گنــج خــاك ايــراني بسيجي

به ثـــارا... كـردي اقـتـدا كـــه ـ             
فــداي دين و ايمــاني بسيجـي

به هنـگـام نبـرد و جان نـثــاري                
شهيــد راه قــرآنــي بسيــجي

چو مجنون ها كه بر ليلي رسيدند           
تو هـم مجنــون جاناني بسيجي

در اين ظـلمت سراي ســرد دنيا              
فــروغ هـر شبستــاني بسـيجي

مريد مكتـب سـرخ خمـيـنـــي ـ             
همــان پيــر جـماراني بسيـجي

تو چون شبنـم به گلبرگ شهـادت                
تو چون گل در گلستاني بسيـجي

اگر دشمــن ز جا برخـاست او را                
به جاي خويش بنشــاني بسيجي

اگر دشمن هــجوم آرد بـه ميهن            
به مرز خــود نگهـــباني بسيجي

درون آســـمان قلـب يــــاران                
چو خورشيـد درخشــاني بسيجي

عـزيــــز نائــب روح  خـدايــي              
عزيــز  مــرد مــرداني بـسيجي

علیرضا شجعان - استهبان



به نام خدا

 

یادوخاطراتِ هفته ی بسیج و دفاع مقدس برهمه ی عزیزا گرامی باد. سروده ی حاضر با نامِ «غزل شهادت یا مشق عشق» تقدیم به شهداوایثارگرانِ دفاع مقدس درکربلای ایران همراه با تصویرسازی از شهادتشان درقرین قیاس با شهدای مظلوم کربلا است.

 

مشق عشق

 

تومشقِ عشق درسنگرنوشتی

شهادت نامه دردفتر نوشتی

شهادت نامه ات امضای خون داشت

کبوترگشتی وبا پَر نوشتی

غزل هائی سرودی از رِشادت

از آن آرایه ی باورنوشتی
 

حُسَین امّا به خطِّ خوب وسرمشق

به سربند و به انگشتر نوشتی

لبِ خشکیده ات مستانه می خواند

به یادِ ساقیِ کوثر نوشتی

الف درس ابالفضلِ رشید است

تو آن را بی دودست از بر نوشتی

شبِ حمله حنا بستی سرو روی

صفای قاسم و اکبر نوشتی

شقایقها عجین با خون سُرخـَت

مُـرَکـَّب شد گُلِ اَحمَر نوشتی

گلویت خشک و خونین بودو مجروح

زِحُلقومِ علی اصغر نوشتی

مُنَوَّر سینه ات را آتشین کرد

تنورِ خولیِ کافر نوشتی

زِ خورشیدی وسیمِ خاردارش

سِنان و نیزه و خنجر نوشتی

به روی مین جَبین ساییدی آن شب

سعادت نامه در «معبر» نوشتی

جدا شد دستت ازپیکرچو عبّاس

رسالت با یَـدِ دیگر نوشتی

به خمپاره تنت شد پاره پاره

زِ اَعشارَش گُلِ پرپر نوشتی

سَرِ خونینت ازپیکرچوافتاد

شهیدِ کربلا بی سر، نوشتی

زِرِه پوشان که بر جِسمت خزیدند

زِاَسب و نعلِ تازه بَرنوشتی

تَـنَت آماجِ رگبارِ مُسلسَل

شد و یالَیتَنی آخر نوشتی

به مَی سجّاده رنگین کردی از خون

مَرامِ ساقیِ کوثر نوشتی

پیامِ زینبی دادی به عالم

حجابِ مادروخواهرنوشتی

به ما جامانده ها آخرپیامت

اِطاعت ازخطِ رهبرنوشتی

(غلامرضا مهدوی آزاد)

 



گردهمآیی شاعرانه
.: Weblog Themes By graphist :.

::

اعضاء
ورود کاربران
نام کاربری :
رمز عبور :

رمز عبور را فراموش کردم ؟



عضویت در سایت
نام کاربری :
رمز عبور :
تکرار رمز :
ایمیل :
نام اصلی :
کد امنیتی : * کد امنیتیبارگزاری مجدد
شاعران انجمن
علی اکبر شجعان

فرزند احمد درسال 1341درمحلۀ اهر استهبان دیده به جهان گشود. دوران ابتدایی در دبستان حافظ به پایان برد ودورۀ راهنمایی درمدرسۀ نوبنیاد16مهرشهیدمرشدی سپریکردو وارد دبیرستان انقلاب اسلامی گردید. حدودِ سالهای1362بود که گه گاهی تک بیتی می سرود تاسال1364که عملیاتِ (درجنگ تحمیلی)خیبرصورت گرفت وشهادت پسرعموی ایشان تأثیر بسزایی در روحیه اش داشت که برتوان شعریِ وی افزود. حجم بیشتر اشعار علی اکبرشجعان انواع نوحه ها در رسای اهل بیت وائمۀ معصومین(سلام الله علیهم)، غزل، دوبیتی، رباعی، قصیده وترجیح بند است. وی به اشعار کلاسیک پای بند است وبه شاعرانی همچون پروین اعتصامی، استادمحمدحسین شهریارو هاتف اصفهانی دلبستگی بیشتری دارد. علی اکبرشجعان علاوه برشاغل بودن در ادارۀ ثبتِ احوال دبیر انجمنِ شعر"شهیدرابع" هم هست که حداقل هفته ای یک نشستِ ادبی دارند. و همه ساله "شب شعرعاشورا"و "شب شعر کریم اهل بیت" برگزار می نمایند.
---------------------***------------------------

محمد ضیایی پور


"من محمد ضیایی پور فرزند حسن متولد 1333استهبان تا ششم ابتدایی در دبستان محقق و اول دبیرستان رادر دبیرستان امیرکبیر این شهرستان طی نمودم. سال1346 ترک تحصیل نموده وبه علت خشکسالی های پی درپی، باخانواده به مرودشت کوچ کرده ومشغول کارِ بنّایی شدم. ازسن16سالگی باجدیّت هرچه تمام تروباکارو تلاش فراوان خانواده را ازبی سروسامانی نجات دادم وبادوبرادر دیگر مسؤلیت زندگی یک خانواده ی پرجمعیت را درسایه ی لطف الهی به دوش کشیدم وبرای کار به شعرهایی چون برازجان، بوشهر، اصفهان، شهرضا مسافرت کردم تا اینکه برای رفتن به سربازی آمادۀ خدمت شدم. دوره ی آموزشی را دربهبهان ویک سال درخرم آباد وبقیه ی خدمتم را در یاسوج سپری کرده ودرسال 1354کارت پایان خدمت گرفته و به مرودشت بازگشتم. باسختی زندگی آشنا واز سربازی راضی بودم. چندماه بعدازخدمت با همسرمورد نظرم درخرامه ازدواج کردم که الحمدُلله همیشه باعث سربلندیم بوده وهست. درسال1357باپیروزی انقلاب اسلامی دوباره به موطن اصلی ام"استهبان"بازگشته وکارِ بنّایی را ادامه دادم که اولین فرزندم اسماعیل به دنیا آمد؛ درطی سالهای بعدخانوادۀ پُرجمعیت من شکل گرفت که درحال حاضر دارای شش فرزند پسر ویک دختر هستم که سربار جامعه نبوده و باروزی حلال روزگار می گذرانند. به هنرهایی چون خطّاطی ونقاشی علاقه مند بودم واز کودکی شعر دروجودم می جوشید اما چندان بهایی به آن نمی دادم تا اینکه در50سالگی به جمع آوری دلسروده های خود دست زدم ودرهمین دوران با انجمن "شهید رابع"شهرستان استهبان آشنا و از سال1384از اعضای فعال انجمن شدم و تاکنون شعرهای زیادی درمدح ومنقبتِ اَئمّۀ اطهاار(عَلهمُ السّلام)سروده ام که بالغ بر400غزل، مثنوی وغزل مثنوی است. درهمین راستا نامهای تمامیِ پانصد شهیدِ شهرم همراه با نام کلیّه ی عملیاتهای جنگی به صورت شعر درآورده ام. افتخار می کنم که سربارِ جامعه نبوده وانشاءالله که نباشم. پدرومادرم ازمن راضی بودند؛ شهرم را ازجانم بیشتر دوست می دارم وبرای سربلندی آن می کوشم. یک دوبیتی: من آب و گلم نذرِ شما خواهم کرد//رویِ خجلم نذرِ شما خواهم کرد//جز عشق چه دارم که ببخشم به شما//محصولِ دلم نذرِ شما خواهم کرد.

----------------------***-----------------------

غلامرضا مهدوی آزاد

متولد سومین روز اولین ماه 1333 هستم.

از دوران دبستان به شعر و ادب، عکاسی هنری، ظهور وچاپ وکارهای صوتی و تصویری علاقه داشته و فعالیت کرده ام

در این بین سالهای پُر از فراز و نشیبی را پشت سر گذاردم.

کار ادبی ام با خاطره وداستان نویسی شروع شد.

« انجمن داستان نویسان یاس شهرستان استهبان » را هرگز فراموش نمی کنم که استاد آل ابراهیم بسیار مشوّق من در شعر بود؛ و بعداً، با « انجمن خوب شعر شهید رابع » این شهرستان و اساتید محترم آن آشنا شدم.

هرچند این قریحه را بعد از چندین سال در خود یافتم امّا با علاقه ای ناگفتنی به سرودن شعر کلاسیک رو آوردم.

درحال حاضر با بضاعت اندک و در کسوت شاگردی گاه گداری، خط خیطهایی می سرایم.

تا چه قبول افتد و چه در نظر آید.

 پیشنهاد، انتقاد، در میان بگذارید

-----------------------***-----------------------

قاسم یزدانی


فرزندحسین متولد1345استهبان به دبستان محقق رفت ادامۀ تحصیل دادودیپلم خودراگرفت در1364باورودبه دانشسرای تربیت معلم شیرازبه استخدام آموزش وپرورش درآمد. مدتِ چهارسال درروستاهای نیریزبه کارمشغول بودودرمهرماه سال1370به زادگاهش استهبان منتقل شد. درسال1382موفق به اخذمدرک کارشناسی ادبیات فارسی ازدانشگاه آزاداسلامی فساگردید. درسال1370ازدواج کردوهم اکنون صاحب دوفرزند دختراست.

دستنوشتۀ ایشان:"ازسالهاپیش علاقه به شعروشاعری داشتم ولی به طورجدی ازسال1382این کارراباتشویق مرحومِ عطّاریان ودیگردوستان باعضویت درانجمن شهیدرابع استهبان دنبال کردم وهنوزهم درانجمنهای ادب شهرستان ودیگر شهرستانها شرکت دارم. درسال88-87مسؤلیت کانون شعردانش آموزی رادرشهرستان به عهده گرفتم که متأسفانه چندان مورد استقبال قرارنگرفت. ولی چند دانش آموز به طورجدی به این کارعلاقه مندشده ودنبال می کنند. امیدوارم باحمایت مسؤلین وتبلیغ هرچه بیشتر، زمینه ای برای استعدادیابی شاعران فراهم شود."


در خلوت تنهایی

قاسم یزدانی

(مجموعه شعر)

نوبت چاپ اول - مرداد 1391

-------------------***-----------------
سید مظفر معزی

سید مظفر معزی فرزند حُجّت الإسلام سیّد حبیبِ مُعِزّی در سالِ 1333 در خانواده ای روحانی متولد گردید.
نَسَبَش به مُعِزُّ الدّین با پنج واسطه به امامزاده میرحسین واقع در میانجنگل فسا می رسد.
از همان اَوانِ کودکی نسبت به شعر و شاعری علاقه ای وافر از خود نشان می داد و چون به خاندانِ عصمت و اهلِ طهارت ارادتی خاص داشت؛ اشعاری در مدحِ آن بزرگان سروده است.
---------------***----------------

محمد کربلایی زاده (جامی)


محمد کربلایی زاده که تخلّص « جامی » را برای خود برگزیده است؛

در سالِ 1348 خورشیدی، 1389 قمری، 1969 میلادی در کوی پنارِ استهبان دیده به جهان گشود.

تحصیلات خود را در همین شهر آغاز کرد.

از همان کودکی علاقه ای خاص به شعر و هنر داشت به گونه ای که علاوه بر سرودنِ شعر از خطی زیبا برخوردار است و دارای ذوقی سرشار و روحی لطیف است.

فشار زندگی اور ا از تحصیل باز داشت و به پیشه ی خطّاطی وادار کرد.


-----------------***----------------


سیدحسین ساداتی


----------------***-----------------

احمد جعفری


راز گل
از صبا پرسیدم احوال دل سالارگل
زانکه هنگام سحر می آمد از دیدارگل
حال گل را بازگو بامن که چون درگلشن است
هان! نمی آید به گوشم صوت بوتیمارگل
-

------------------***-------------------

محمد مقتدری


------------------***-------------------

خانم جواهریان

تمام کهکشانها را بریزم زیر پای تو
ببوسم خاک سرد وتیره را بانو به جای تو
حدیث بال زخمی را بیا امشب بگو آخر
بگو تا من بخوانم صد مصیبت در رثای تو

----------------------***----------------------

سید یوسف ضرغامی

----------------------***------------------------

محمد علی یمین


محمدعلی یمین شاعری است که
جانباز انقلاب اسلامی
وهشت سال دفاع مقدس می باشد ...

------------------***--------------------

علی اکبر باقری


دبیر باز نشسته از دوره دبیرستان شعر می گفتم  اشعارم در روزنامه نیم نگاه وعصر استهبان چاپ می شود من معتقدم شاعر باید شعری بگوید که درد اجتماع بیان کند و گر نه در باره گل وبلبل شعر های زیای سرود شده ودر کتاب خانه ها خاک می خورد
-------------------***-------------------
نادر دوربین------------------***-------------------
محمدرضا اشجار

محمد رضا اشجار متولد آبان ماه سال 1354 اهل و ساکن استهبان دیپلمه فنی از هنرستان شهید مرشدی شهرستان قرآنی استهبان و در حال حاضر مسوول آژانس املاک فدک بلوار قایم
فعالیت شعری خود را بطور جدی از یک سال قبل شروع کردم

--------------------***---------------------
محمدمهدی مهرزاد

فکند در سخنم اوج باورت شوری

تو جان روشن شعری، تو طلعۀ نوری!

تو ساده مثل نسیم و زلال چون آبی...

تو خالصی...تولطیفی...تو از ریا دوری

-------------------****-------------------

محمد جواد معصومی


محمد جواد معصومی فرزنداقا معصوم
درسال 1339درمحله ی سادات اهر شهرستان استهبان متولدشدم
تاپایان دوره راهنمایی دراستهبان تحصیل نموده وادامه تحصیل رادر دبیرستان نظام الملک شیراز
به پایان رسانده ومدرک دیپلم اقتصاد را اخذ نمودم ودرسال 1358درشرکت زیمنس مخابرات مشغول به کارشدم ودوسال بعدبه خاطرعلاقه زیادبه رانندگی کارخود را رها وبه شغل رانندگی کامیون مشغول شدم واز سنین نوجوانی به شعر علاقه وافری داشتم که بعدا توسط استاد علی اکبرشجعان به انجمن شعرای استهبان دعوت شدم و اکنون نیز در زمینه اشعار آئینی و آزاد و انقلاب فعالیت دارم .


---------------***----------------


محمد مهدی جلادت



-------------------***---------------------


--------------------***---------------------

مهدی صیاد

-----------------***--------------------

محمد مبارکی


-------------------***--------------------

علی ایزدی

متولد 26 خرداد 1371 استهبان_ فارس دانشجوی زبان و ادبیات فارسی

---------------***----------------


محسن میرزایی

در تابستان 1370 چشم به جهان گشود در دوره کودکی و نوجوانی علاقه ویژه ای به هنر داشت ودر انجمن های داستان نویسی، شعر، خبر نگاری و نمایش حضور فعال و پر رنگی داشت و در این بین با انجمن شعر شهید رابع استهبان آشنا شد و توانست استعداد خود را در این ضمینه کشف کند. و ی در سال 1388 با موفقیت مدرک دیپلم ادبیات و علوم انسانی را از دبیرستان شهیدبهشتی استهبان دریافت کرد و بواسطه علاقهٔ وافر به روانشناسي توانست درسال 1390 به دانشگاه شهیدبهشتی تهران در رشته روانشناسي راه یابد. هم اکنون وی کارشناس روانشناسی و روانشناس کودکان استثنایی شهرستان میباشد.

----------------***-----------------

حمید امیرخانی----------------***-----------------

مهدی زادسیرجان


--------------***--------------

علیرضا شجعان

--------------***--------------

درباره وبلاگ

محتوای این سایت دلسروده ها و دل نوشته های جمعی از فرهیختگان و شاعران گرامی است؛ شماهم به این جمع بپیوندید و نظرهای ارزشمند خود را برای بهینه سازی سایت به ما منتقل کنید. استفاده از اشعار با درج لینک و نام شاعر آزاد است. امام صادق(ع) فرمودند : ما قالَ فینا قائِلُ بَیْتَ شِعْرٍ حَتّی یُؤَ یِّـدَ بِرُوحِ الْقُدُسِ : هیچ شاعر ی در حق ما شعر نگفت مگر اینکه با روح قدسی تایید و یاری شد: وسایل الشیعه ، ج 1 ص 467) مقام‌ معظم رهبري، حضرت آيت‌الله العظمي امام خامنه‌ای فرمودند : «شعر، ثروتی ملی، عظیم و پر ثمر برای کشور است» و «باید با ایجاد این ثروت بزرگ روز به روز آن را افزایش داد و برای نیازهای کشور از آن استفاده ی بهتر و برتر کرد». کاروان شعر در کشور با سرعت، دقت و جهت گیری درست به پیش می رود ؛ با استمرار این حرکت، کشورِ عزیزِ ایران باردیگر هدیه ای ارزشمند به تمدن و فرهنگ جهانی و خصوصاً این منطقه، اهدا خواهد کرد. شعر علاوه بر اینکه ظرفی برای بیان احساس شاعرانه است باید در خدمت ارزشها باشد و شاعر در عمل به وظیفه و مسئولیت خود، این نعمت بزرگ الهی را در خدمت به دین، اخلاق، انقلاب و معرفت افزایی قرار دهد. شعر می تواند به "معرفت دینی و اخلاق مردم" و "حرکت انقلابی ملت" خدمت کند و این کار حتی با یک یا دو بیت شعر انقلابی،‌اخلاقی و معرفتی در یک غزل محقق می شود و تأثیر می گذارد. قالب شعر نمی تواند نسبت به مسائل موجود کشور بی تفاوت باشد یا از آن صرف نظر کند.

آرشيو مطالب
آخرين مطالب
روزیَم را از سرِ خوانِ کرم برداشتم تاریخ : سه شنبه 27 شهریور 1397
ای تجلی صفات همه برترها تاریخ : دوشنبه 26 شهریور 1397
یاحضرت علی اکبر علیه‌السلام تاریخ : دوشنبه 26 شهریور 1397
حضرت زینب علیهاالسلام تاریخ : جمعه 23 شهریور 1397
شب شعر عاشورا97 تاریخ : شنبه 17 شهریور 1397
هفده شهریور57 تاریخ : جمعه 16 شهریور 1397
غوغا تاریخ : جمعه 16 شهریور 1397
غبار را تاریخ : پنجشنبه 08 شهریور 1397
چشم تو تاریخ : چهارشنبه 07 شهریور 1397
مطالب پربازدید
موضوعات
موضوع آزمایشی اصلی:
آمار سایت
بازديدهاي امروز : 132 نفر
بازديدهاي ديروز : 745 نفر
كل بازديدها : 571,963 نفر
بازدید این ماه : 3,116 نفر
بازدید ماه قبل : 14,644 نفر
کل نظرات : 419 عدد
كل مطالب : 267 عدد
كل اعضا : 97 عدد
افراد آنلاین : 5 نفر
امکانات وب

آپلود نامحدود عکس و فایل

آپلود عکس

دریافت کد آپلود سنتر

انجمن ادبی شهید رابع استهبان

سایت ادبی شهید رابع استهبان

سایت ادبی شهید رابع استهبان

www.sherepaak.com

كد نوحه

كد مداحی

تبادل لینک

خرید بک لینک